پرواز بلند: چگونه عکس پدر و پسر سوری به زندگی جدیدی در ایتالیا منجر شد

لحظه ای حساس که توسط مهمت اصلان از منذر النزال و پسرش که هر دو از بازماندگان جنگ سوریه گرفته شده بودند، سازمان های ایتالیایی را بر آن داشت تا وارد عمل شوند. یک سال بعد، آنها در توسکانی زندگی می کنند

در ژانویه سال گذشته، هنگامی که در مرز ترکیه و سوریه کار می کرد، مهمت اصلان، خبرنگار عکاسی از مردی سوری به نام منذیر النزال که پای خود را در یک حمله بمبی از دست داده بود، عکس گرفت. منذیر در حال بازی با مصطفی، پسر 5 ساله اش بود که بدون دست و پا به دنیا آمد، و تصویر پدر را به تصویر می کشید که روی چوب زیر بغل ایستاده بود و فرزند خندان خود را به هوا می کشاند.

اصلان عکس خود را سختی زندگی گذاشته است.

این تصویری بود که در سراسر جهان به اشتراک گذاشته شد و اکتبر گذشته در جوایز بین المللی عکس سینا به عنوان عکس سال انتخاب شد و سازمان دهندگان جشنواره و کلیسای کاتولیک را برانگیخت تا در مورد خانواده کوچکی که در آن لحظه در حال فقدان بودند، اقدام کنند. اردوگاه پناهندگان در ترکیه

پس از مذاکرات طولانی بین اسقف نشین سیه نا، کاریتاس، یک انجمن کمک کاتولیک، سازمان دهندگان جوایز عکس سیهنا و مقامات ترکیه، Munzir و مصطفی در 21 ژانویه وارد ایتالیا شدند.

عکس سال 2021 جایزه سینا: سختی زندگی اثر مهمت اصلان. عکس: مهمت اصلان / جوایز سینا 2021
منزیر، 33 ساله، می گوید: «من هرگز از مردم ایتالیا و کلیسا به اندازه کافی برای کارهایی که برای ما انجام داده اند تشکر نمی کنم. در این 11 سال، هیچ کشور دیگری برای کمک به ما حرکت نکرده است. و ما هرگز آن را فراموش نخواهیم کرد!»

منذیر در سال 2014 هنگامی که در بازاری در ادلب سوریه قدم می زد، یک بمب پرتاب شد، پای راست خود را از دست داد. در سال 2017، همسرش، زینب، مصطفی را باردار بود که در 4 آوریل، به شدت تحت تاثیر یک حمله مرگبار گاز سارین به شهر خان شیخون، در شمال غرب سوریه که تحت کنترل شورشیان بود، قرار گرفت و 89 نفر را کشت. بر اساس گزارش سازمان ملل در آن سال، نیروهای دولتی سوریه پشت این حمله بودند.

دارویی که به زینپ داده شد بر نوزاد تأثیر گذاشت و مصطفی به دلیل سندرم تترا آملیا، یک اختلال مادرزادی، بدون دست یا پا به دنیا آمد.

زینب می گوید: «رئیس جمهور سوریه به مدت 11 سال علیه مردم خود جنگ کرده است. «به دلیل جنگ، هزاران نفر در آنجا هستند که مانند شوهر من پاها و دست های خود را از دست داده اند. و در شهر من چهار زن باردار قربانی حمله گاز سارین در خان شیخون بودند که فرزندانشان با همان ناهنجاری مصطفی به دنیا آمدند.

این داستان نشان می دهد که چیزی بالاتر وجود دارد. به عنوان یک مرد پارچه ای، من آن را خدا می نامم - شما می توانید آن را انسانیت بنامید
کاردینال آگوستو پائولو لوژودیس
مصطفی به پروتزهای الکترونیکی خاصی نیاز دارد که در ترکیه وجود نداشت. پزشکان اطفال، متخصصان و جراحان ایتالیایی از زمان ورود این خانواده به ملاقات آنها رفته اند و برای طراحی اندام مصنوعی کار می کنند.

همه پزشکان بیهوده کار می کنند تا زندگی و کودکی مصطفی را که جنگ از او گرفته است، به او بدهند. حتی تضاد سیه نا، 17 ناحیه شهری که در مسابقه اسب دوانی 90 ثانیه ای هر دو سال در اطراف میدان کامپو شرکت می کنند، حمایت اقتصادی خود را به خانواده ارائه کرده اند.